Φιλόξενο λιμάνι Παραβατικά θηράματα

by Δαριβιανάκης Μάριος

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά
 

Τόπος: Λιμάνι Κορίνθου

Ένας φιλόξενος χώρος ψαρέματος, που μου έχει αφήσει ωραίες αναμνήσεις από τους αγώνες εγγλέζικου – bologneze που διοργανώνει τελευταία η Maver, μας έδωσε πάλι την αφορμή να δοκιμάσουμε κάποια ψαρέματα στη διάρκεια της άνοιξης και συγκεκριμένα όλο το Μάρτη.

Το λιμάνι της Κορίνθου είναι ένα «Π», όπου από την αρχή της πύλης που μπαίνεις μέχρι και το φάρο έχει αρκετό βάθος, ξεκινώντας από τα 7 μέτρα σύριζα με το μόλο, μέχρι τα 11 μέτρα σε απόσταση βολής 15 μέτρων. Στις διαφοροποιήσεις του βάθους, υπάρχουν διάφορα θηράματα όπως κέφαλοι, μελανούρια, σάλπες και στις τελευταίες συναντήσεις μας κάποια εντυπωσιακά σκαθάρια. Στο συγκεκριμένο θέμα θα ασχοληθούμε όμως με ένα θήραμα το οποίο δεν έχει και την καλύτερη φήμη αλλά έχει πολύ νεύρο, προσφέρει ωραία μάχη και είναι ικανό να κόψει πολύ άνετα τα παράμαλλα σε «πρώτο χρόνο».

Κύρια χαρακτηριστικά της σάλπας

Επιστημονική ονομασία: Sarpa salpa
Φύλο: Χορδωτά
Κλάση: Ακτινοπτερύγιοι
Τάξη: Περκόμορφα
Οικογένεια: Σπαρίδες
Γένος: Sarpa

Εξωτερικά χαρακτηρίζεται από το ασημένιο σώμα, με κύριο γνώρισμα τις χρυσές γραμμές οριζόντια του σώματος της. Είναι και αυτό όπως πολλά σπαρίδη ερμαφρόδιτο είδος, ξεκινώντας ως αρσενικό και καταλήγοντας ως θηλυκό.

Η σάλπα είναι ψάρι που συνηθίζει να ζει κοπαδιαστά κυρίως σε λιμάνια και σε αμμώδεις βυθούς. Οι συνήθειες της διατροφικά ποικίλουν αφού μπορεί να φάει τα πάντα. Ψαρεύεται με άλευρα και ψωμί αλλά και με ζωντανά δολώματα όπως ο ακροβάτης και το bigattini.

Επιστροφή στο λιμάνι

Η πρώτη μας επίσκεψη έγινε στα τέλη του Φλεβάρη, Κυριακή πρωί. Έτσι καταλήξαμε μια παρέα φίλων να φτάνουμε στο λιμάνι και αφού παρκάραμε τα αυτοκίνητα μας απ’έξω, φορτώσαμε τον εξοπλισμό μας και ξεκινήσαμε να σταθούμε σε κάποιο σημείο του λιμανιού.

Η επιλογή έγινε περίπου στη μέση του ντόκου και αφού απλωθήκαμ ξεκινήσαμε το στήσιμο του εξοπλισμού μας. Οι αποστάσεις απαραίτητες για αποφυγή μπερδεμάτων, άνοιγμα 2 απόχες στα αριστερά και δεξιά και επιλογή αρματωσιάς βάσει καιρού και βάθους. Στην περίπτωση μας, χρησιμοποιήσαμε αρματωσιά +2 μιας και υπήρχε άπνοια. Φελλοί «στικ» όπως συνιθίζονται να λέγονται, με λεπτά παράμαλλα και μαλάγρωμα με πάστες κυρίως σαρδέλα – αίμα.

Οι πρώτες τσιμπιές ήρθαν τελείως πατωτά (στα 8 μέτρα) από σπαράκια και μικρούς κακαρέλους. Το μαλάγρωμα όμως με bigattini και η «λαδίλα» από τις πάστες έφερε σιγά σιγά και άλλα αποτελέσματα όπως την εμφάνιση κάποιων κέφαλων. Υπήρχαν και κανα-δυο κοψίματα στα παράμαλλα μας κυρίως σε τσιμπιές ακροβάτη, για το λόγο αυτό αποφασίσαμε να διαφοροποιήσουμε το ψάρεμα μας αρκετά, δουλεύοντας πιο χοντρά παράμαλλα (0.18 mm) και ακόμα πιο τραβηγμένο αλλά αποδοτικό νήμα 0.10 mm για παράμμαλο.

Σωστή επιλογή

Μετά από αυτές τις ενέργειες οι μεγάλες σάλπες έκαναν την εμφάνιση τους και ανέβαιναν μέχρι το απόχιασμα με ασφάλεια (όχι ότι με τα ψιλά παράμμαλα δεν έβγαιναν, αλλά είχαμε απώλειες και δημιουργούσαμε εκνευρισμό στο κοπάδι).

Μια άλλη παρατήρηση στο συγκεκριμένο ψάρεμα είναι ότι τα ψάρια είχαν στην κοιλιά τους καλαμπόκι και σιτάρι, εκτός από bigattini. Αυτό συνέβαινε κυρίως διότι στο λιμάνι υπήρχαν εμπορικά πλοία τα οποία ξεφόρτωναν και προφανώς υπήρχαν απώλειες.

Έτσι, στο συγκεκριμένο ψάρεμα η παρέα πέρασε τέλεια μιας και όλοι πήραν αρκετά ψάρια με τις σάλπες να δίνουν ωραίες πρωινές μάχες και να ανεβάζουν στα όρια τον εξοπλισμό και τα παράμαλλα μας.

Παρατήρηση

Ο τρόπος που πρέπει να καρφώνουμε τη σάλπα είναι στο πρώτο βούλιαγμα του φελλού, έτσι ώστε να μην της δίνουμε την ευκαιρία να αρπάξει καλά το παράμαλλο και καταφέρει να το κόψει με τα ιδιαίτερα κοφτερά της δόντια. Ας μην ξεχνάμε ότι όταν το ψάρι αυτό ξεπερνά τα 500 γρ. έχει ίσως την πιο κοφτερή μασέλα από όλα τα ψάρια του λιμανιού.