Ψαρεύοντας συναγρίδες

by Γκομοσίδης Αποστόλης

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά
 

Το όνειρο κάθε ψαρά ακούει στο όνομα συναγρίδα. Αλήθεια ποιος ψαράς (συρταδόρος, παραγαδιάρης, ψαροτουφεκάς ή παράκτιος) δεν ονειρεύτηκε στο ξεκίνημα κάθε ψαρέματός του την επιτυχία μιας συναγρίδας ανάμεσα στα θηράματά του.
Σίγουρα πρέπει να είμαστε οπλισμένοι με υπομονή και επιμονή, ώστε το όνειρο να γίνει πραγματικότητα.
Η συναγρίδα είναι ένα πανέμορφο αρπακτικό ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σπαρίδων, όπως και ένα άλλο αξιόλογο ψάρι, το φαγκρί.
Το σώμα της είναι οβάλ και επίπεδο στα πλάγια με μεγάλο κεφάλι και πανίσχυρους κυνόδοντες και στις δύο σιαγόνες.
Το ραχιαίο πτερύγιο της συναγρίδας είναι ενιαίο, και το εδρικό πιο κοντό. Το χρώμα της είναι ροζ-ασημί με χρυσοκόκκινες ανταύγιες οι οποίες είναι πιο έντονες καθώς το ψάρι ενηλικιώνεται και μπορεί να παραλλαχθεί στο περιβάλλον όπου βόσκει.
Το βάρος της μπορεί να φτάσει και τα 12 κιλά.
Είναι πελαγίσιο ψάρι και ζει κυρίως σε καθαρά νερά και σε αμμώδεις βυθούς, πετρώδεις ή βραχώδεις, με πλούσια βλάστηση, σε βάθος από 10 μέτρα μέχρι και πολύ μεγαλύτερο, που μπορεί να φτάσει και τα 200 μέτρα.
Σε νεαρή ηλικία η συναγρίδα βόσκει κοπαδιαστά, ενώ οι μεγαλύτερες ζουν μοναχικά. Τρέφεται κυρίως από μικρότερα ψάρια όπως μαρίδες, γόπες, σαυρίδια και άλλα. Επίσης, τρέφεται με μαλάκια, ενώ θεωρείται και ο κύριος εχθρός τής σμέρνας, την οποία και κόβει στα δύο χωρίς καμία δυσκολία.
Ψαρεύεται όλο το χρόνο, αλλά μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου που αναπαράγεται ανεβαίνει σε μικρότερα βάθη, οπότε έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.
Έχει εξαιρετική γεύση, αφού το συγκεκριμένο ψάρι ανήκει στην Α κατηγορία.

Τεχνικές ψαρέματος

Συρτή βυθού
Αν και τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά για τους άπειρους συρταδόρους, καθώς θα πρέπει να έχουν κατά νου κάποιες εξιδικευμένες τεχνικές, όπως για παράδειγμα το σωστό διάβασμα του βυθού με την χρήση βυθόμετρου για την αποφυγή πολλαπλών σκαλωμάτων, εντούτις μπορούμε να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα, με την επιλογή σωστού δολώματος, είτε αυτό είναι ζωντανό ή τεχνητό, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν κατά την ώρα του ψαρέματος.
Σαν πρώτη επιλογή μας κάνουμε χρήση ζωντανού δολώματος όπως είναι το καλαμάρι, η σουπιά, η ζαργάνα, μικρά αφρόψαρα, ακόμη και ζωντανή καλόγρια, που θεωρείται επίσης πολύ καλό δόλωμα.
Όμως και η χρήση νωπού ή κατεψυγμένου δολώματος όπως γαρίδα, καλαμάρι, χταπόδι, θεωρείται εξίσου καλή.

Από την ακτή με rock fishing
Δύσκολη τεχνική που απαιτεί πείρα και οπωσδήποτε πολύ καλό εξοπλισμό, όπως καλάμια με δυνατά actions, μηχανάκια μπροστινών φρένων ικανά για δυνατές έλξεις, πετονιές ή νήματα εξίσου καλής ποιότητας.
Η συναγρίδα είναι αρπακτικό και παράλληλα παμπόνηρο ψάρι και θα προσπαθήσει να κατασπαράξει τη λεία του, δηλαδή το δόλωμά μας.
Αφού το ψάρι εντοπίσει το δόλωμά μας, θα το πιάσει, και με τη βοήθεια των ισχυρών δοντιών της θα προσπαθήσει να το ρουφήξει, να το σπάσει και να το οδηγήσει πιο βαθιά, ώστε με την ησυχία του να το φάει.
Επειδή η περίπτωση να μας κόψει το παράμαλλο είναι μεγάλη απαιτείται η χρήση λεπτού συρματόσχοινου, ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες για χάσιμο του ψαριού. Απαιτείται μεγάλη προσοχή και καλή χρήση των φρένων και του εξοπλισμού μας, καθώς το ψάρι μέχρι το τέλος θα προσπαθήσει να απελευθερωθεί κόβοντας τα παράμαλλά μας.
Το καλό με τη συναγρίδα είναι ότι σπάνια θα προσπαθήσει να βραχώσει. Με πολλή υπομονή και με τον σωστό χειρισμό είναι σίγουρο ότι το ψάρι θα γίνει δικό μας.
Επίσης, κάτι άλλο που πρέπει να προσέξουμε κατά το ψάρεμα της συναγρίδας είναι ο τρόπος δόλωσής μας.
Είτε ζωντανό είτε νωπό ή κατεψυγμένο, το δόλωμα θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να μην πονηρέψουμε το ψάρι.
Το αγκίστρι ή τα αγκίστρια μας θα πρέπει να καλύπτονται από το δόλωμα και να εξέχει μόνο το αρπάδι που ίσα-ίσα να φαίνεται.
Αυτό βέβαια εναπόκειται πάντα στην εμπειρία του εκάστοτε ψαρά το πώς θα δουλέψει σωστά το δόλωμα.
Τα παράμαλλά μας θα είναι μονά, με ένα αγκίστρι και θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλα, περίπου 2 μέτρα, με πετονιά 0,45 αόρατη.
Η μάνα θα είναι 0,50 εξίσου καλής ποιότητας, ενώ το βαρίδι περαστό τύπου ελιάς. Σε άλλες περιπτώσεις που ψαρεύουμε casting σε πιο στρωμένους βυθούς, μπορούμε εύκολα να χρησιμοποιήσουμε το βαρίδι τύπου άγκυρας.
Το βάρος του βαριδιού θα είναι ανάλογο με το βάθος όπου ψαρεύουμε.
Στην περίπτωση που θα χρησιμοποιήσουμε βαρίδι άγκυρα, θα πρέπει το παράμαλλό μας να δεθεί 10-15 εκατοστά από το βαρίδι.
Το αγκίστρι μας θα πρέπει να είναι δυνατό, οπότε σε αυτήν την περίπτωση ένα 4/0 είναι ιδανικό.
Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί και μεγαλύτερο, αφού το συγκεκριμένο ψάρι διαθέτει μεγάλο στόμα που δεν θα δυσκολευτεί να το καταπιεί.

Καθετή
Η συναγρίδα μπορεί να ψαρευτεί με επιτυχία και με καθετή από σκάφος και επίσης και με διπλά αγκίστρια.
Και εδώ απαιτείται μεγάλη προσοχή και καλή χρήση των φρένων και του εξοπλισμού μας, καθώς το ψάρι μέχρι το τέλος θα προσπαθήσει να απελευθερωθεί κόβοντας τα παράμαλλά μας.
Εδώ, βέβαια, όπως και με κάθε τεχνική, η τύχη είναι ο ουσιαστικότερος παράγοντας.

Ψαροτούφεκο
Τις μέρες που οι συναγρίδες "παγκιάζουν", βγαίνουν δηλαδή στα πιο ρηχά σε κάβους ή ξέρες, ένας πολύ καλός τρόπος αλίευσής τους είναι το ψαροτούφεκο και πιο συγκεκριμένα με την τεχνική του καρτεριού.
Με την τεχνική αυτή επιλέγουμε ένα σωστό μέρος στο βυθό να κρυφτούμε ακίνητοι ανάλογα από ποια μεριά κυνηγάνε ή κινούνται τα ψάρια και καρτερεύουμε.
Απαιτείται μεγάλη εμπειρία και σωματικές δυνατότητες γι αυτήν την τεχνική και δεν ενδείκνυται σε άπειρους ψαράδες λόγω της επικινδυνότητας της κατάστασης που μπορεί να βρεθεί ο κυνηγός, όπως είναι η μεγάλη παραμονή στο βυθό ή το μεγάλο βάθος.

Παραγάδι
Η χρήση του χοντρού παραγαδιού είναι ένας άλλος τρόπος αλίευσής τους.
Δολώματα όπως το καλαμάρι, η σαρδέλα και η μαρίδα θεωρούνται πολύ καλά δολώματα.
Εάν δολώσεις στα μισά αγκίστρια ζωντανό δόλωμα, οι πιθανότητες να πετύχεις μια πολύ καλή συναγρίδα είναι μεγάλη.